De eerste steen

De burgeroorlog in ex-Joegoslavië (1991-1995) was een moeilijke periode.
Na de oorlog kwam het land terug in bloei. Gebouwen werden hersteld of weer opgebouwd.

Ook wij legden toen de eerste steen van ons huis op een mooi terrein vlakbij de zee, eigendom van de familie.

stuk-grond-familie

het terrein van de familie Bajlo met het oude huisje

Een stukje vruchtbare grond, waarop de familie tomaten en aardappelen kweekte.
Hier zou ook onze groenten- en kruidentuin komen.

groententuin-familie-bajlo

de groententuin van de familie met aardappelen en tomaten

Het oude huisje van Anri’s tante hebben we afgebroken. Enkel één muur hebben we behouden. Na restauratie is dit een mooie scheidingswand in onze tuin.

oude-huis-teta-milka

het oude huis van teta Milka

Het was toen nooit onze de bedoeling om een B&B uit te baten. Hierdoor is over de indeling van de ruimtes minder goed nagedacht. Van de architect hebben we ook nooit een plan gekregen. Enkel een paar tekeningen op A4 formaat, via fax! In die tijd was er nog geen internet.

vooraanzicht-kuca-bajlo

het ontwerp van Kuća Bajlo

De prijzen en de lonen waren toen laag en er was nog geen BTW, daar hebben we van kunnen genieten.

De ouders van Anri volgden de werken nauwgezet op. Wekelijks brachten ze telefonisch verslag uit over Kuća Bajlo of huis Bajlo. Af en toe stuurden ze per post ook enkele foto’s door.

eerste-steen-kuca-bajlo

het begin van Kuća Bajlo

Omdat we toen nog in België woonden en nog niet voldoende financiële middelen hadden, namen de bouwwerken enkele jaren in beslag.

Elke zomer was het spannend om terug te keren naar Zadar en ons huis te zien groeien.
De eerste keer was even schrikken! Oei, zo’n groot gebouw!

Pas na 7 jaar konden we er met ons gezin voor het eerst overnachten. Zonder keuken, zonder badkamer, maar met een bed. Een beetje kamperen.

Een moeilijke beslissing

Voor we de beslissing namen om naar Zadar te verhuizen hebben toch eerst goed nagedacht over wat we hier in Kroatië zouden doen. Ja, je bent wel 50 maar… er moet toch nog gewerkt worden.

We hebben rond de tafel gezeten met vrienden, met onze bankdirecteur, met andere ondernemers.
Een Belgisch frietkot of een wafelkraam? Belgische pralines?
Een bloemenwinkel of een plantenzaak? Een kwekerij van kruiden?
Allemaal luxeproducten voor de Kroatische bevolking die niet zo’n groot inkomen heeft.

Toerisme?
Een Bed and Breakfast misschien?
Euh? Een B&B, daar hadden we helemaal geen ervaring mee.

Onze lieve vriend Koen, vond dat een heel goed idee, hij stond helemaal achter onze beslissing. We herinneren ons nog zijn woorden: “Als jullie dit niet kunnen, dan kan niemand het! “

kuca-bajlo-vandaag

Kuća Bajlo vandaag

Een kleine en unieke B&B.

Mensen uitnodigen in ons huis en ze het gevoel geven dat ze thuis zijn. Een gezond ontbijt met veel zelfgemaakte producten aanbieden.

Persoonlijke bediening in het Nederlands.

Gasten de mooiste plekjes van Zadar en omgeving tonen, tips geven voor unieke uitstappen, wandelingen, fietstochten.

achtertuin-kuca-bajlo

achteraan zie je nog de muur van het oude huisje

Ja, een goed idee! Ons huis en onze tuin delen.

Wat zijn we blij dat we toen die beslissing genomen hebben.

 

Vind je dit een leuke blog om te lezen, laat dan zeker een reactie achter.

 

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

2 Reacties
  • Luc en mi uit zelzate |

    Mooi om te lezen,wat een groots project en wat een grote sprong in het onbekende, daar is moed voor nodig maar het loont, niets anders dan tevreden gasten, hebben we net ook ondervonden😀😃👍

    • Dank voor jullie reactie. Het was aangenaam om jullie te leren kennen.
      Hopelijk tot nog eens in Zadar.

Leave a Reply Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *